tien blikke verf tien kwaste ‘n wit doek leeg soos my hart ek vat die blonde blik pva en skilder jou hare ek vat ‘n dun lang kwassie en skilder jou wenkbroue jou lippe maak ek rooi jou tande wit jou naels rooi jou lyf neutbruin hier en daar kleur ek ook in ek skilder …
sy staan voor haar wit huisie die suidoos waai verwoed sy tuur oor die see dit is tyd dat hy terugkom sy sien deur die skuim wolke die swart kol naderkom dit is sy boot sy sien hom staan rotsvas op sy boot hy is op pad om anker te gooi by sy wit huisie …
en gister is nie meer more nie dankie God dat ek vergewing ontdek het Liked it? Share it please …